BUDYŃ BANANOWY Z ORZECHAMI Z KASZY JAGLANEJ

Dzisiaj przychodzę do was z czymś co bardzo zadziwiło moje podniebienie, oczywiście pozytywnie. Naszła mnie ochota na budyń, ale wiadomo ten z torebki nie jest zbyt dobrym rozwiązaniem. Przypomniałam sobie że kiedyś gdzieś natknęłam się na budyń z kaszy jaglanej. Szczerze to nie sądziłam że to może być dobre, nie wiem dlaczego ale kojarzyło mi się to z owsianką. A za owsianką nie przepadam, nie wygląda zbyt apetycznie i niestety ale według mnie jest nie jadalna. Próbowałam już ja przyrządzić na różne sposoby i żaden mi nie przypadł. Jak się okazało, budyń był przepyszny i banalny do przyrządzenia. Już nie wspomnę o dobroczynnych właściwościach kaszy jaglanej. ;)

WOJNA Z KILOGRAMAMI.

Nawiązując do poprzedniego wpisu o motywacji. Od wielu lat borykam się z nadmiernymi kilogramami. Zawsze kiedy zabierałam się za “odchudzanie” kończyło się to klapą. A mianowicie kiedy chciałam się zabrać za dietę, ćwiczenia to zawsze była jakaś wymówka, a to że zacznę od poniedziałku, w poniedziałek mówiłam że od jutra i tak zataczałam błędne koło. A jeżeli już udało mi się zacząć, super zmotywowana do działania powtarzałam sobie  “o fajnie tym razem się uda”... ale nic z tego. Słomiany zapał trwał zazwyczaj 2 tygodnie, gdzie jeszcze nie jadłam za dużo bo “chce szybko schudnąć”. A później co?

MOTYWACJA... a raczej jej brak.

 Dziś coś o motywacji. Bo w końcu jest to jeden z głównych powodów dla których się tu znalazłam. Z natury jestem osobą niestety dosyć leniwą.. albo ujmijmy to inaczej, bardzo ciężko jest mi zmotywować się do działania. Żeby zrobić coś raz a porządnie i do końca. A jeżeli już udało mi się złapać odrobinę chęci do zrobienia czegoś, to nie trwało to za długo. Po pewnym czasie chęci odchodziły w dal i dopadało mnie to co najgorsze czyli LENISTWO. Weźmy pod  uwagę chociażby porządki w szafie, na początku zmotywowana do posprzątania a po kilku godzinach użerania się ze stertą ubrań miałam dość i kończyło się na tym że w szafie sprzątałam cały tydzień i to z wielkim oporem. Nie mówiąc już o poważniejszych sprawach jak np. egzamin w szkole, bo przecież po co będę się uczyć jak i tak pewnie nie zdam. Doszłam do wniosków że dużo winy jest w moim toku myślenia bo skoro od początku zakładam sobie że czegoś mi się nie uda zrobić albo że mi się nie chce to jakim cudem mam to osiągnąć?

ŻYCIE NA START.

A więc nadszedł ten dzień. Czas na zmiany. Jestem na takim etapie swojego życia że nie mam pojęcia co ze sobą zrobić. W tym roku kończę 20 lat, za 3 miesiące matura, wkraczam w dorosłe życie. I co później? Szczerze? Z dnia na dzień się nad tym zastanawiam czym będę się zajmować. Co naprawdę będzie mnie cieszyć w życiu...

Nad założeniem bloga myślałam od dawna, ale zawsze dochodziłam do wniosku że po co i tak nikt nie będzie tego czytał. Dziś postanowiłam. Zrobię to dla siebie. Tematyka bloga będzie różnorodna, ale przede wszystkim będzie to mój pamiętnik, moja motywacja do działania a kto wie kiedyś może i nawet inspiracja dla was. W końcu szukam swojego miejsca i czegoś co będzie sprawiać mi radość. Może nawet znajdę to tutaj. Czas się przekonać. :)